بگذار تا شیطنت عشق چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید،شاید هرچند آنجا جز رنج و پریشانی نباشد،اما کوری را به خاطر آرامش تحمل کن.

                                                                                    " علی شریعتی "

این روزها حرفهای زیادی برای گفتن هست که گفتنی نیست!

شاید وقتی دیگر.............

پارسال در روزهایی مثل امروز مدینه بودم و مثل فردا ،آماده می شدم برای رفتن به خانه خداچه زود گذشت ......  

                                   کاش می شد هرساله رفت

                                  

خبر خاصی نیست .... سه جلسه از کلاس فتوشاپم می گذره و چون کامپیوتر خونه داغون شده توفیق اجباری نصیبم می شه و واسه تمرین و کارکردن بیشتر معمولا صبح ها میرم سازمان مرکزی دانشگاه محل کار خواهرم و از کامپیوتر اون استفاده میکنم! به خاطر کلاسهای تابستونی یک اردوی یه هفته ای از طرف نهاد تهران واسه تشکلها بود که قسمت نشد برم.یکی از خاله هام پیشنهاد رفتن به مسافرت شمال رو دادن که هنوز در دست بررسیه.آخه محمد (داداشم) کلاس زبان میره و اگه ۲ هفته نتونه بره چه فایده از اون کلاس!خواهرم هم باید مرخصی بگیره و....هنوز دو تا از استادای خوابالو نمره ها رو نزدن تا بیشتر حرصمون بدن! کارهای فارغ التحصیلی رو نصفه نیمه انجام دادم و کارهای اداریش مونده...... امشب خونه عموم اینا جشن تولد نوه تازه دنیا اومدشون دعوتیم!!چی خوشحالن مردم!! تو این چند روز که کمتر بیرون بودم تازه فهمیدم مامانا چه روحیه ای دارن دق نکردن تا حالا تو خونه! با این برنامه های در پیت تلویزیون....موندم صدا و سیمااینهمه پول تبلیغ می گیره چی کار می کنه؟!از صبح تا شب همش پوچ. ملت یک و خورده ای پول تلویزیون می دن آخرشم هیچی از توش در نمی یاد!

همین....

دیروز از کتابخونه دانشکده یه کتاب گرفتم که تعریفش رو پیش از این زیاد شنیده بودم."سینوهه پزشک مخصوص فرعون" یه رمان ادبی تاریخی که وقایع و اتفاقات اون زمان رو بسیار زیبا بیان می کنه.ظهر که رفتم خونه شروع کردم به خوندن و ول کن نبودم تا اینکه مامانم گفتن مگه باید تا فردا تمومش کنی که اینقدر عجله داری؟ دست من نبود.خداییش جذاب بود.... نصف بیشترش رو دیروز خوندم.هیچ میدونستین زنهای اون زمان موهاشون رو از ته می تراشیدن و کلاه گیس سر می ذاشتن! و  جالب تر اینکه آرزوی مردها این بوده که به سر کچل زنها دست بکشن !!!!!!!!یا اینکه بیش از اینکه زندگی تو دنیا برای مردم مهم باشه، به فکر خرید قبرهای گرون قیمت بودن تا اون دنیا زندگی راحت تری داشته باشن!!! بیشتر از ۱۰۰ نوع خدا تو مصر وجود داشته که هر کدوم یه شکلی بودن! تو یه قسمت از کتاب دوست مجسمه ساز سینوهه که از نادونی و ظلم مردم به شدت ناراحت بوده میگه: فکر کنم آخر الزمان نزدیکه! بیچاره نمی دونسته هزاران سال می یاد و میره و آخر الزمان هم نمیشه!! زندگی طبقات مختلف، مومیایی کردن انسانها که ۴۰ روز طول می کشیده، عمل کردن بیمارها، و.... خیلی چیزهای دیگه رو واضح شرح میده.فکر کنم قسمت اعظمی از سریال حضرت یوسف رو از روی این کتاب ساخته باشن. خلاصه که کتاب خوبیه. بعد از کتابهای کوری اثر ساراماگو،مادام کاملیا اثر الکساندر دوما و یکی دوتا کتاب که در مورد زندگی شاه خونده بودم کتاب جالبی بود.

یعنی تو دنیا چیزی بدتر از این هم هست که آدم یه طومار مطلب تایپ کنه اما موقع ارسال بپره و ثبت نشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

برای خالی نبودن عریضه اینو داشته باشین:

بهترین چیز رسیدن به  

                          نگاهی است که از "حادثه عشق"  تر است

                                                                                    سهراب سپهری

 

سنگین نشسته ام و باران می بارد

                         افسوس...سبک می شدم اگر دلم از جنس باران بود

بالاخره امتحانام هم تموم شدالبته اگه همشونو پاس کنم و استادا از عشق دیدن روی ماهم  نندازنم واسه تابستون کلاس کامپیوتر و فتوشاپ و.... ثبت نام کردم که دلم خوش باشه یه کاری دارم!!!قصد دارم گوش شیطون کر واسه ارشد بخونم...هرچند کسی که ۴ سال درست و حسابی درس نخونده چند ماهه پروفسور نمی شه! میشه؟دلم برا اون بیچاره هایی که امروز دارن کنکور میدن میسوزهبیچاره ها نمی دونن چه سرنوشت شومی در انتظارشونه 

داشتم زندگیمو تو این چند سال مرور می کردم.....اون موقعی که پیش دانشگاهی تغییر رشته دادم و از ریاضی اومدم انسانی.واسه اینکه مطمئن باشم یه ضرب فردوسی قبولم...مدیر مدرسمون که  خودشو خفه! کرد منصرفم کنه....پیش دانشگاهیمون که واسه ناهار روزای وفات شله! می داد.....سر جلسه کنکور که تا ۲ ساعت بعدش تو چمنای دانشکده علوم اداری گریه می کردم.....و یکی از دوستام که بعد جلسه میگفت کنکور رو عالی !دادم و آخرم دانشگاه آزاد جغرافی قبول شد!!!!  و.....دیروز که روی چمنای دانشکده خودمون گودبای پارتی گرفته بودیم و رانی می خوردیم...اردوهای چندروزه اردبیل و شمال و اهواز تا سفر مکه تابستان داغ عربستان.بچه های سیاسی انجمن و کارهای متفرقه ای چون خبرگزاری زنان ومدرسه.... همشون تو ذهنمه.زندگی گاز میده و میره....به سرعت برق و باد.  میرن آدما از اونا فقط خاطره هاشون به جا میمونه.

سکانس اول :

آن مرد آمد / آن مرد با اسب آمد / آن مرد فریاد زد : آهای ضعیفه، پس این شام ما چی شد ...؟!

سکانس دوم :

پدر ، دفترچه کنکوری که از کیف دخترش یافته با عصبانیت هر چه تمام تر پاره می کند دخترک در گوشه ای زانوانش را در آغوش گرفته و بی صدا اشک می ریزد .

فردا صبح خبر خودکشی یک دختر تیتر اول روزنامه هاست .

سکانس سوم :

حضار به وجد آمده اند . چند دقیقه ای با دست زدن های ممتد حاضرین می گذرد . آقای فیلسوف نیمه تعظیمی می کند .

سخنرانی آقای فیلسوف با موضوع زنان و مشارکت های اجتماعی به پایان رسیده ، حضار همچنان دست می زنند ....

کمی آنسوتر خانم آقای فیلسوف نگران شام امشب است ....

سکانس چهارم :

به نزدیکی نیروهای پلیس که رسید خودش را جمع و جور کرد . کلاهی که از برادرش قرض گرفته بود محکمتر روی سرش کشید . شیپور کوچک را در دستانش فشرد و مصمم به سمت درب ورودی استادیوم به راه افتاد . دخترک ، آن شب بارها ازته دل نام ایران را فریاد زد ....

سکانس پنجم :

ناله های بچه که بیشتر شد تصمیم قطعی اش را گرفت ، خودش هم از تصمیمش می ترسید ، صدای ناله بچه که توی گوشش پیچید ترس را هم فراموش کرد .چادرش را سر کرد و پا به خیابان گذاشت چند دقیقه بعد میهمان یک ماشین مدل بالا بود .

سکانس آخر :

آن مرد آمد / آن مرد با ماکسیما آمد / آن مرد آرام گفت : سلام خانومی پس این شام ما چی شد ....؟!

 

يه نفر يه اس ام اس برام فرستادكه به نظرم زيبا اومد:: ..............

                                          ٭ مرا اندكي دوست داشته باش ٭

                                                    ٭ ولي طولاني ٭

مثل اين شعر مي مونه:

 كه  رهرو آن نيست گهي تند و گهي خسته رود    رهرو آن است كه آهسته و پيوسته رود

توي دوست داشتن هم بايد احتياط كرد و زياده رويش خطرناكه حسن